De Mooiste Wellnessbungalows vindt u op Wellnessbungalow.nl
Wil je op een gezonde manier een paar kilo kwijt, met behulp van buddies?
Creepy Puno, deel 6
Gelezen
2759
Na de verschillende succesverhalen nu een keer de keerzijde van mijn reis. Hoewel het fantastisch is om te reizen wil ik jullie de mindere kanten natuurlijk niet onthouden (mede om sommige van jullie minder groen te laten zien. En die mindere kanten heb ik inmiddels uiteraard aan den lijve ondervonden.
Allereerst de terugkomst van Macchu Picchu. Donderdagavond laat kwam ik uitgeput terug in mijn tot dat moment ontzettend leuke hostel. De oude baas bleek een rekenfoutje te hebben gemaakt en dus was er geen eenpersoonskamer vrij maar belangrijker, mijn backpack lag ergens buiten Cusco in de opslag. Leuk verhaal maar dat vraagt natuurlijk om een redelijke oplossing (lees: gewoon zoals afgesproken die tas ophalen). Na twee dagen jungle en vele kilometers lopen is een douche op z,n zachts gezegd wel op z,n plaats en schone kleding ook. Mijn visie: jullie maken een fout, kan gebeuren, herstel het. Visie van het hostel: wij maken een fout, jammer, deal with it! Een meningsverschil was geboren.
Aangezien mijn reputatie er een is van een kleine pitbull, beet ik fel toe. Gevolg: tas werd gelukkig uit de opslag gehaald. Blij als een kind was ik tot de receptionist terug beet. We give you your bag, but we don,t have a room for you anymore. Kortgezegd werd ik gewoon tegen middernacht op straat gezet door deze jongeman. Natuurlijk ging ik een gesprek aan, probeerde hem van gedachte te veranderen maar niets hielp en spontaan sprak meneer ineens ook geen engels meer.
Juist ja, daar sta je dan in je uppie, met rugzak en backpack, een ideaal target te zijn. En wat doe je dan als semi geëmancipeerde vrouw, alleen op wereldreis? Ik koos er voor dat te doen waar geen man op deze wereld tegen bestand is... onder het motto nood breek wetten pruilde ik mijn lip, concentreerde me en zette het op een huilen. Gelijk gingen de alarmbellen rinkelen, de man schrok zich rot, excuseerde zich duizend maal en voor ik het wist had ik de mooiste tweepersoonskamer die er voor handen was. Mmm.. dat biedt perspectief! Mannen u bent gewaarschuwd. Aangezien ik nog zo veel meer van Peru wilde zien dan Cusco, was het tijd om verder te reizen. Volgende locatie: Puno, gelegen aan het Titicaca meer. Omdat ik toch alleen reis leek het me verstandig vooraf het een en ander te regelen. Helaas geldt de Westerse logica qua veiligheid niet in Zuid-Amerika en dus kan ik jullie het volgende vertellen
IK BEN OPGELICHT! Ja, lachen gieren brullen, deze bijdehante tante is gewoon in het zo gezegde ootje genomen door een paar Peruaanse boeven van het reisbureau waar ik in Cusco verschillende activiteiten mee gedaan heb (nee ik heb niet zomaar op straat iets gekocht). De gemaakte deal, namelijk busticket, opgehaald worden door een dame in Puno, en de volgende dag een trip over het hoogst bevaarbare meer ter wereld met bezoek aan een tweetal eilanden liep dus flink in het honderd. De busreis verliep alles behalve naar afspraak (zie waarschuwing reisgidsen), daarnaast wreef mijn Peruaanse buurman net iets te vaak met zijn been langs de mijne en waren de bewegingen onder zijn deken simpelweg zorgwekkend te noemen. Natuurlijk stond er bij aankomst in Puno helemaal niemand te wachten en dus stond ik daar... weer alleen. Aangezien er hier geen mannen waren en huilen dus geen enkele zin zou hebben, bedacht ik terplekke een plan B. Eerst heb ik een ticket gekocht voor de volgende avond 22:00 uur, ik voelde me niet bepaald veilig in deze stad. Overal lag rommel, wegen waren maar half af, huizen zagen er smerig uit en de mensen bleven me maar schaapachtig aanstaren. Heb me vervolgens naar een aangenaam hostel laten brengen, wat lastig was want de hele stad zag er onguur uit, en vervolgens een nieuwe trip geregeld naar het meer voor de volgende dag.
Het meer was prachtig en de Uros eilanden (eilanden van riet) en het eiland Taquille (rotsformatie met originele Indianen) echt indrukwekkend. Bij terugkomst om 16:30 heb ik m‘n backpack opgehaald bij het hostel en ben rechtstreeks naar de busterminal vertrokken (lees: gevlucht). Mijn busticket van 22:00 omboeken kon natuurlijk niet dus heb ik maar een nieuwe gekocht... mijn gevoel zei maar een ding: WEGWEZEN HIER! Die vijf euro van het extra buskaartje mogen ze in hun zak steken.
Opgelucht kan ik inmiddels vertellen dat ik vannacht nog ben aangekomen in Arequipa. Een ware verademing en wederom een fantastische kamer maar daarover later meer.
Dit was het voor nu, volgende keer weer een vrolijk avontuur.
Je gevoel voor humor neemt toe naarmate je meer enge dingen beleeft, zo te zien. Knap opgelost allemaal, en dat in je eentje! Ga zo door, wij lezen wel. margriet
Het meer was prachtig en de Uros eilanden (eilanden van riet) en het eiland Taquille (rotsformatie met originele Indianen) echt indrukwekkend. Bij terugkomst om 16:30 heb ik m‘n backpack opgehaald bij het hostel en ben rechtstreeks naar de busterminal vertrokken (lees: gevlucht). Mijn busticket van 22:00 omboeken kon natuurlijk niet dus heb ik maar een nieuwe gekocht... mijn gevoel zei maar een ding: WEGWEZEN HIER! Die vijf euro van het extra buskaartje mogen ze in hun zak steken.
Knap opgelost allemaal, en dat in je eentje! Ga zo door, wij lezen wel. margriet