Windveer, gedicht van Giselle Ecury

windveer

er gleed een veer over het water
voor de wind en recht vooruit
wat een vaartje maakt zo’n veertje
ik fietste haar er echt niet uit

zij omzeilde elk obstakel
voor de wind, steeds recht vooruit,
soms wat wiegend, dreef dat dons
van ons twee het eerst naar huis

maar scheef gezeten op mijn zadel
voor de wind, de blik opzij
reed ik plots van het wegdek af
plonsde zo – pardoes – te water

het pluimpje echter dreef weer verder
voor de wind veerde het op
danste, dook, draaide een rondje
vloog vrolijk door het luchtruim heen

zo liet het mij daar loodzwaar achter
bij mijn fiets, kletsnatte jas,
tot het veertje, in de verte,
volledig opging in het niets

en ik zuchtend constateerde
dat dit pas waarlijk veerkracht was
Copyright  2012 © Giselle Ecury