Wijn! Een blog over Zielvolle ontwikkeling

Soms krijg je een boek onder ogen dat je raakt. Je kent dat wel. Ik ervaar dat nu bij De Barbaren, van Alessandro Barricco. Hij schrijft over de veranderingen die momenteel gaande zijn in onze wereld. Niet zozeer over wat er nou goed of fout is, wat bewaard moet blijven of juist plaats moet maken, nee hij wil het hebben over de verandering, de ontwikkeling zelf.

Eens waren Beethoven en Mozart nieuwlichters, van wie de muziek absoluut niet door iedereen werd gewaardeerd. Datzelfde geldt voor de literatuur, maar ook voor het ontwerp van meubilair, kleding, de manier van samenwerken, de manier waarop je voor je kinderen zorgt, hoe jij jezelf ziet en kijkt naar je eigen verandering, je eigen ontwikkeling.

In welopgevoede kringen was het in de 19^de eeuw een goed gebruik, dat jongeren debuteerden op een dansfeest, een reis maakten door Europa om kennis te maken met de cultuur, literatuur en de eigen-aardigheden van al die andere volkeren waar ze al het een en ander over hadden gelezen.

Ze leerden waarnemen en overwegen zodat dit letterlijk en figuurlijk een bijdrage kon leveren aan hun eigen ontwikkeling.

Barricco schrijft over de amerikaanse wijnboer Mondavi die in de jaren ’60 in Napa Valley begon met een doortimmerd idee over het maken van wijn voor de Amerikaan. Geïnspireerd door de franse en italiaanse wijnboeren dacht hij dat het anders, beter kon; althans beter voor zijn afzetmarkt die hij in gedachten had.

Hij introduceerde daarmee een geheel nieuwe manier van denken over wijn, die inmiddels in de hele nieuwe (!) wereld navolging heeft gevonden, van Chili tot Nieuw-Zeeland. De producten vinden gretig aftrek, maar zet je een fles uit deze nieuwe wereld naast een Grand Cru uit de Bordeaux, dan valt er in ieder geval één ding op: de complexiteit van de Bordeaux versus de soepele smaak van de nieuwe wijn. Het gaat niet om goed of fout, het gaat om de transitie in hoe wij denken en hoe we op basis daarvan handelen.

Vandaag de dag werk je aan je eigen ontwikkeling door de wereld rond te ‘googlen’: knippen, plakken, klaar. We hebben meer te doen. Of het authentiek is, of ik mij er zelf inleg, is niet van belang; als het maar goed oogt en een reactie oproept. Veel jongeren zullen zeggen: “Ik maak het, dan is het goed.” En anderen ‘liken’het op twitter of facebook.

In de industrie gaat het op dezelfde manier. Maak ik een product, dan ontwerp en produceer ik zo eenvoudig mogelijk om direct een zo groot mogelijke markt te bereiken. Als produceren teveel kost, dan zet je je personeel op straat, verplaatst de produktie en plakt alleen nog je stickertje op het produkt.

Nogmaals, het gaat niet om ‘goed of fout’ maar om de vraag wat je waarneemt, wat jezelf doet.

Wellicht kan dan een vraag voor je zijn: “Waar komt míjn bezieling terug in míjn handelen?”. Geniet je van de ziel in je eigen ontdekking, kun je genieten van het zelf maken van dat stokoude appeltaartrecept (je eigen wijn ís wat lastiger!), kun je de moeite zèlf interessant vinden?

Sta eens stil bij de vraag “Wat wil ik werkelijk bereiken in wat ik doe?” of op nog dieper niveau “Wat bezielt mij?” Heb je dat gevonden, geniet er ten volle van en breng op jezelf een toast uit .. bijvoorbeeld met een goed glas uit Napa Valley!

Paul Eykenduyn is loopbaancoach en mindfulness trainer.
Zie voor zijn inspirerende site en najaarsprogramma www.eykenduyncoaching.nl
Lees ook de andere columns van Paul