“Indonesian Venus” van Wulan Mei Lina
Wulan Mei Lina is de eerste vrouwelijke erotica-fotograaf in Indonesië. Ik spreek haar in restaurant Golden Chopsticks in het hartje van Amsterdam. De mogelijkheden om haar foto’s te publiceren in een blad of een expositie te houden zijn beperkt. Met behulp van bevriende restauranthouders is ze erin geslaagd in het relatief vrijere Bali twee exposities te organiseren. Wulan Mei Lina is een bijzonder creatief talent, die op deze exposities ook nog eens dramatische performances opvoerde. In Nederland lijken de mogelijkheden groter te zijn.
"Op 17 augustus 2007, de Onafhankelijkheidsdag van Indonesie, hield ik mijn tweede expositie. Dat was in een restaurant in Bali, waar ik woon. Ik verklaarde die dag tot "Onafhankelijkheidsdag van de Indonesische vrouw." Die expositie was erg succesvol. Er kwamen meer dan 200 mensen. Ik deed er ook een performance drama waarbij een model werd achtervolgd en vastgegrepen door twee bodyguards. Ik kreeg veel support van hen.
Wulan werkt met plaatselijke modellen. Maar Indonesië gaat gebukt gaat onder de anti-porno wet. Wat hier in Nederland als een charmante fotografie beschouwd zou worden, krijgt in Indonesië de trekken van een vurig pamflet. Wulan: "De islam is op dit moment in ons land erg dominant en wil alle aspecten van het leven beheersen. Kleding moet héél decent zijn; het aantal hoofddoekjes is enorm toegenomen; je moest in het begin niet proberen te kussen op straat, want als je gepakt wordt, kun je vijf jaar de cel indraaien. Doordat hiertegen fel werd geprotesteerd werd is de maatregel tegen het kussen op straat teruggedraaid. Een blad als Playboy was op het laatste een soort modeblad geworden. Twee keer is het blad met verschijningsverbod geconfronteerd geweest. Nu verschijnt het niet meer, niet omdat het zo indecent is, maar vanwege de uitstraling van de naam van het blad."
De eerste expositie van Wulan vond in 2006 plaats en vond net als de eerste keer in een restaurant plaats. Ook deze expositie kon plaatsvinden doordat een bevriende restauranteigenaar graag mee wilde werken. "Het was nog niet erg goed georganiseerd, dus er waren niet zoveel mensen hier. Maar ik kreeg in die tijd mijn erotische foto’s wel gepubliceerd in het tijdschrift "Bali & Beyond" en dat gaf mij een grote stimulans." Wulan heeft grote behendigheid gekregen in het vinden van modellen. Zij is ook een modelagent. Ze zorgt ervoor dat fotografen of ontwerpers die een catalogus willen samenstellen de juiste modellen krijgen. Sommige modellen hebben het inmiddels ver geschopt en werken nu zelfs in Jakarta Daarnaast is multitalent Wulan ontwerper van kleding en schoeisel.
Dat zou je niet zo snel voorspeld hebben gezien haar achtergronden. Ze komt oorspronkelijk uit Surabaya uit wat ze zelf noemt een "tough family". De grootvader van haar vader was imam, een toegewijde moslim. En grootvader zelf was commandant in de Indonesische landmacht. Eind jaren veertig was hij nog actief in de binnenlandse oorlog tegen het verzet in Timor, dat streefde naar onafhankelijkheid van dit kleine eiland. Haar vader werkte in het Hyatt hotel in Surabaya, was ook een toegewijde moslim maar voerde veel strijd met haar moeder die christen was. "Een zus van mij is zelfs streng christen. Jezus is alles voor haar. Ze gaat zelfs niet met mannen om." Tot haar grote verbazing is Wulan’s vader inmiddels ook christen geworden. Wulan is, als ze officiële formulieren moet invullen, ook christen, maar godsdienst zegt haar verder weinig. Haar missie ligt op een andere vlak. Ze wil de wereld haar erotische fotografie leren kennen. Maar haar ambities gaan verder dan dat. "De kern van wat ik mijn artistieke project noem is te zorgen dat Indonesische vrouwen de vrijheid krijgen om hun sensualiteit en hun erotische kracht uit te kunnen drukken. Veel vrouwen elders in de wereld hebben dit recht al, maar het recht moet nog veroverd worden door de Indonesische vrouw."
Ondertussen werkt Wulan met passie aan het verwezenlijken van haar plan. Door exposities in galeries, door plaatsing van haar foto’s in kranten en tijdschriften, en zelfs – is haar droom – door het publiceren van nog een boek. Haar eerste boek "Indonesian Venus", verscheen in 2007 in een oplage van 100 exemplaren, is volledig uitverkocht. Het werd alleen onder de toonbank verkocht.
Walter van Teeffelen
