De groene mat: Voetbalplaatjes Part 2

Daar zijn ze weer: de Albert Heijn voetbalplaatjes van het seizoen 2009/2010. Opnieuw geïntroduceerd door de altijd vriendelijke Harry, de inmiddels beroemde, net iets te leuke, filiaalmanager van Albert Heijn.

De kinderen zijn weer in hun plaatjes roes gekomen en zijn dus ook geïnteresseerd in mijn uitgaven patroon bij Ap. Onze buurvrouw wordt verliefd aangekeken telkens  als zij haar auto dreigt te gaan starten. Zij vragen haar dan brutaal of ze soms naar Appie gaat. Deze en nog vele andere trucs worden uitgehaald om maar geen voetbalplaatje te hoeven missen.

Ook lopen de kinderen geregeld naar het dichtstbijzijnde Albert filiaal. Daar heeft Harry een voetbalveldje gecreëerd voor de sparende doldwaze kinderen. Op deze plek, notabene voorzien van kunstgras mogen de kinderen dan “bedelen” bij mensen die geen plaatjes sparen ten behoeve van opdringerige buurkindjes, kleinkinderen en totale onbekenden aan de deur. Om zeker te zijn dat de kinderen geen klanten gaan aanklampen in de winkel, hangt erboven nog een spandoek waarop staat: “alleen hier vragen om plaatjes”.

Op de ochtend van het wekelijkse boodschappen doen, vragen Bram en Daan hoeveel Euro’s ik vandaag denk te gaan uitgeven aan de boodschappen. Terughoudend zeg ik hen dat ik ook nog langs de Duitse vakbroeder van Harry moet. Daar wordt behoorlijk geagiteerd op gereageerd, want dat levert geen plaatjes op en dus geef ik minder Euro’s uit bij Albert Heijn.  Dit heeft de jonge spaarders op een idee gebracht en overtuigd van hun goede idee sommeren ze me: “Dan ga je na het afrekenen maar even een tijdje op de groene mat staan!”

Simone,
Columniste rubriek Voetbalmoeder